// Google analytics code
  • Јас сум лозата, а вие прачките; и кој е во Мене, и Јас во него, тој ќе даде многу плод; оти без мене не можете да правите ништо. Како што ме возљуби Отецот, и Јас ве возљубив вас. Бидете во Мојата љубов! Ако ги запазите Моите заповеди, ше останете во љубовта Моја. како што Јас ги запазив заповедите на Мојот Отец и останувам во љубовта Негова. Ова ви го реков, за да остане радоста Моја во вас, и радоста ваша да биде полна. Ова е Моја заповед, да се љубите еден со друг, како што ве возљубив Јас. Никој нема поголема љубов од оваа: даја положи душата своја за своие пријатели.
  • December 2016
    S M T W T F S
    « Nov    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031

    The Nativity Fast – Abbot Gavril

    Posted By on November 27, 2016

    1_03_08Today (28. November) is the beginning of the fast, let it be blessed and easy. This fast is dedicated for our preparation and in glory and memory of the incarnation of our Saviour and Lord Jesus Christ. For our salvation He was incarnated, accepted a body and became Man in order to raise and save all human nature. God became Man so that man could become god by grace. This designation was given to man in heaven by God and in addition he was supposed to obey only one commandment – to restrain himself, i.e. to fast. If fasting was necessary to man in heaven in order to fulfill his designation, then it is much more needed here on this earth of torment and banishment.  (more…)

    Божиќен Пост – Игумен Гаврил

    Posted By on November 25, 2016

    Опширно житие на Св. Нектариј Егински, еп. Пентаполски

    Posted By on November 22, 2016

    sv1

    „Цел на нашиот живот е да биднеме совршени и свети. Да се покажеме чеда Божји и наследници на Царството Небесно. Но, да внимаваме, поради овој живот да не бидеме лишени од идниот. Да не се случи, поради животните грижи и немирот да ја занемариме целта на нашиот живот.“

    Св. Нектариј

     

    Свети Нектариј се родил и живеел во едно специфично време во кое како светилка засветил во примракот во кој се наоѓала Православната Црква во тоа време. По распадот на славното православно ромејско царство и многувековното инославно турско ропство, националните преродби или поточно – поделби, духовни бранувања, почеток на новиот светски поредок се карактеростиките на духот на времето кога се родил Анастасиј или идниот св. Нектариј Егински, еп. Пентаполски.  (more…)

    Богатиот и сиромавиот / The rich and the poor man – Отец Гаврил

    Posted By on November 22, 2016

    За (не)простувањето / For (un)forgiveness – Игумен Гаврил

    Posted By on September 10, 2016

    14238150_1104199726314477_5684299291068550184_n(Мат. 18:24-35)

    Господарот, во ова евангелско четиво, е Спасителот Исус Христос, кој заради нас на крстот ги прикова нашите гревови и со својата крв ги искупи (прости). Бидејќи Човекот беше немоќен тоа да го направи, затоа Бог тоа го направи за нас. Заради тоа, ние сме Негови вечни должници.

    Заради гревот кој завладеал во светот поттикнат од клеветникот – вечниот искушувач, ние меѓусебно си грешиме и меѓусебно се повредуваме. Но Христос ни покажува начин како да се намали злото меѓу нас и како што Христос ни прости, така и ние треба да си простуваме. Непростувањето е знак на затемнетост, заробеност и отпаднатост.

    Бог е милостив и ни простува. Кога пак не им проштеваме на нашите ближни тогаш Тој од милостив станува праведен. Тогаш Бог ќе ни суди според нашите гревови и тогаш никој не може да се откупи.

    Големо зло си нанесуваме ако злопамтиме. Злопамтењето е живот во ропство. Сами себе се заробуваме со мислата да му се врати на оној што некогаш ни згрешил и таа зла мисла не прогонува се додека не ја оствариме. На тој начин стануваме робови на гревот и сатаната и Тука немаме ништо со Христос, тука го нема Светиот Дух, тука го нема Бог.

    Ако сакаме да се ослободиме од тежината и ропството на злопамтењето во нас мора да простиме. Мора да се победиме себе, да умреме за гревот и да простиме. Само простувањето може да не ослободи од таа зла мисла. Простувањето е врв на добродетелите. Присуство Божјо. Кога простуваме стануваме слични на Христос и само така можеме да се ослободи од оковите на адот и темнината.

    Нека нашиот Бог и Спасител Исус Христос посредува меѓу нас и ни даде сили да ги заборавиме сите наши минати гревови, да погледнеме напред и самите себе, еден со друг на Хростос Бог да му се предадеме!

    +++

    The master, in this Gospel reading, is Jesus Christ the Savior, who has nailed on the cross our sins and has redeemed (forgiven) them with His blood. Because the man was unable to do so God did it for us. Therefore, we are His eternal debtors.

    Because of the sin that reigned in the world driven by the accuser – eternal tempter, we sin to each other and hurt each other. But Christ shows us a way to reduce the evil among us as Christ forgave us and we need to forgive. Not forgiving is a sign of darkness, captivity and fall.

    God is merciful and forgives us. When we do not forgive our fellow man then He becomes from merciful to just. God will judge us according to our sins and then no one can be redeemed.

    Great harm we cause ourselves if resent . Resentment is a life in slavery.

    We enslave ourselves with a thought to repay those who sinned us and the evil thought hunts us until we fulfill it. Thus we become slaves of sin and satan, and we then have nothing with Christ, there is no Holy Spirit there, nor is there God.

    If we want to get rid of the weight and slavery of resentment, we must forgive within us. You have to beat ourselves, die for the sin and forgive. Only forgiveness can free us from evil thoughts. Forgiveness is the highlight of virtues. Presence of God. When we forgive we become like Christ, and this is the only way to get rid of the shackles of hell and darkness.

    Let our God and Savior Jesus Christ mediates between us and gives us the strength to forget all our past sins, to look forward and ourselves, and deliver each other to God Christ!