Новогодишни размислувања за времето и верата
~+~
Праг во Времето: За Почетоците, Темелите и Самиот Подарок
Стоиме на прагот на нова година 2026-та, Време на нови почетоци, обновени надежи за здравје, сила и таа длабинска внатрешна рамнотежа што нашиот свет толку очајно ја потребува. Додека воздухот се полни со убави желби — Да живееш многу години! Среќни и благословени години да имаш! — се сеќаваме дека овие зборови не се магични. Огнометите ќе избледат, и менувањето на календарот само по себе не ја менува душата. Ако треба да дојде промена, таа мора да започне во нас. Нашите желби бараат наша сопствена акција, света синергија каде што ги истегнуваме рацете за да соработуваме со Божјата благодат и да ги оживееме.
Оваа празнична сезона поттикнува размислување. Мислиме на годините што поминаа — како некогаш бевме мали деца, како косата побелува, како созреваме, како времето тече. Човек почнува да филозофира за животот. И верувам дека и вие го правите ова, дури и усред вашата зафатеност. Затоа што времето е големиот и скапоцен дар на нашиот живот, и Црквата се моли нашите преостанати денови да ги проживееме „во мир и покајание“ — со смиреност на срцето, внатрешна спокојност.
Но мирот не доаѓа сам од себе со мирни околности. Може да седите во убав дом, а сепак да чувствувате нешто како да ви ја гуши душата. Вистинскиот мир зависи од подлабоки услови. Тој е вплетен во тоа како го користиме овој дар, како го искупусуваме даденото време. Затоа што времето е инвестиција во вечноста. Разбојникот на крстот, во еден краток момент, влезе во Рајот. Апостолот нè поттикнува да „го искупиме времето“, затоа што деновите се лоши (Ефесјаните 5:16) — да се погрижиме нашите минути, часови и години да не поминат без смисла.
Се сеќавам на една приказна од минатите години, за еден млад учител кој служеше во близина на црква. Тој покани деца од плоштадот во младински центар — простор исполнет со икони и тивок мир — каде што можеа слободно да си играат. Едно ладно попладне, едно момче, откако уживаше во топлината, постави прободно прашање: „Дали сè ова е од Црквата?“ Откако чу дека е така, тој застана, потоа праша со впечатлива длабочина: „А што сака Бог од мене?“
Бог не сака ништо од вас за Себе — на Нему не Му недостасува ништо. Не сака да ве натера во шема. Бог сака вие да бидете радосни, исполнети и вистински среќни. Тој сака однос: љубете Го и чувствувајте ja Неговата љубов; љубете ги и другите. Кога му беше кажано ова, момчето рече: „Сакам да ги правам тие работи, но немам време.“ Неговите очи беа искрени. Имаше пливање, приватни часови, училиште, исцрпеност. Неделите спиеше. Постојано говореше дека сака да дојде, но никогаш не дојде. Поминаа месеци. Потоа, трагично, загина на училишен излет.
Неговата приказна открива длабока трагедија на погрешни приоритети: време се наоѓаше за сè — училиште, спортови, активности — но не и за Бог. Ова не е само грешка на родителите; тоа е грешка на општеството, кое тивко го турка Христа на страна. Децата учат дека прво е училиштето, потоа активностите, потоа забавата — а Црквата само ако остане време. И не чувствуваат никаква загуба ако тоа не се случи. Тоа момче доживеа радости, но ниедна не го следеше во вечноста. „Сакам, но немам време“ — нели ова се однесува на многумина од нас? Ние сме зафатени, исцрпени, трчаме бескрајно, а сепак често не инвестираме ништо во душата, во молитвата, во тоа што е вечно.
Ова е повикот: Денес е времето. Светото писмо вели: „Сега е времето на прифаќање; сега е денот на спасението“ (2 Кор. 6:2). Не велете: „Кога ќе заврши оваа програма, тогаш ќе размислам.“ Размислете сега. Молете се сега. Покајте се сега. Вистинското покајање сè менува; го прави времето нежно, значајно, светлосно. Почнувате да ја живеете вечноста веќе сега, затоа што ја допирате Вечниот Бог. Молитвата не го троши времето — таа го искупува, го преобразува. Најубавиот час од животот е часот на молитвата.
Но, додека брзаме кон новото, да не правиме грешка и да го заборавиме старото. Годината што помина, и сите години пред неа, не треба да се заборават. Тие се нашиот темел. Тие ни дадоа искуство, знаење и мудрост — исковани подеднакво од нашите грешки и од нашите успеси. Не можеме да изградиме нешто ново со рушење на старото. Новата куќа ја градиме на темелите на старата. Минатото не е музеј за заклучување, туку самото тло на кое стоиме. Новото и старото мора да работат во тесна хармонија. Нашето минато обезбедува стабилна основа од која безбедно можеме да посегнеме кон иднината.
Затоа, ајде да направиме вистински нов почеток сега. Не затоа што датумот се смени, туку затоа што нашата душа така одлучува. Во духот на Црквата, секој ден може да биде нов почеток кога се стремиме да го правиме доброто. „Добрата“ година за која се молиме не е година без проблеми, туку година во која нашите човечки искуства се освеќуваат и преобразуваат со Божјата благодат. Тоа е година во која ние, преку нашата соработка со Него, стануваме „многу добри“ во Неговите очи.
Ова бара зрела одговорност. За сè во вашиот живот што не оди добро, вие сте одговорни. Не вашиот сопруг/а, не општеството, не околностите. Никој не може да ви го украде мирот освен ако вие не дозволите. Среќата не доаѓа од другите; тоа е ваша света должност. Оваа година, станете одговорен христијанин — дома, како родител, како дете. Кажете: „Господи, ќе престанам да ги обвинувам другите. Ако сум лут, тоа е затоа што недостасува молитва. Ако сум горчлив, тоа е затоа што не Те сакав длабоко.“ Само со однос кон Христос животот се менува. Покајанието е промена на видот — нов начин на гледање на луѓето, работата и светот.
Бог всади во нас срце способно да стане Рај. Ако стане пекол, вината не е на другите. Оваа година, разберете ја оваа вистина: само блискоста со Христос го преобразува животот.
Затоа, ајде да ја започнеме оваа нова година со ново срце и обновен дух, но со свесна душа. Да посакуваме свети и убави работи, и да се стремиме кон нив. Но, ајде да градиме мудро, почитувајќи го темелот што ни е даден, искупувајќи го секој скапоцен момент, за на крајот од годината да можеме да погледнеме на она што сме изградиле — и на она што Бог го изградил во нас — и да кажеме, навистина, тоа е многу добро.
Нека вашите години бидат блиски до Бог, исполнети со мир во вашата душа, внатрешен одмор и благослов во вашиот дом. Нека оваа година биде навистина добра. Среќна Нова Година.
Текстот го приготви: Његош Ристевски
02 / 01 / 2026
